Bałkanizacja

Bałkańskie posiadłości Turcji rozpadły się więc na szereg niezależnych państw i do dzisiaj proces rozpadu większej organizacji państwowej na mniejsze jednostki określane jest przez obserwatorów mianem „bałkanizacji". Właściwie „kwestia wschodnia" zakończyła się po I wojnie bałkańskiej, w czasie której Serbia. Bułgaria, Czarnogóra i Grecja sprzymierzyły się w celu wyparcia Turków z Macedonii. W rezultacie Turcja utraciła resztki swoich europejskich posiadłości. Wytyczono nowe granice, powstało kolejne państwo, Albania, i w ten sposób „bałkanizacja" dobiegła końca. Jednak sytuacja w tym rejonie daleka była od stabilizacji, a zaawansowana fragmentacja sprzyjała konfliktom i politycznym intrygom. Istotne było to, że Bałkany nie przestały być terenem ścierania się interesów mocarstw europejskich. Austro-Węgry od 1878 roku okupowały Bośnię i Hercegowinę, a w 1908 roku dokonały jej aneksji, czemu sprzeciwiali się bośniaccy Serbowie. Niezadowolenie Serbów, których popierali Rosjanie, stało się bezpośrednią przyczyną wybuchu I wojny światowej (l914-1918), po której mapa regionu znów znacząco się zmieniła.