Powstanie greckie

Pierwszym takim buntem było powstanie greckie, które rozpoczęło się w 1821 roku. Chociaż był to w Europie czas tryumfu reakcji, masowe poparcie społeczne dla walki Greków oraz okrucieństwa, jakich dopuszczali się Turcy, zmusiły rządy mocarstw do działania. Kiedy sułtan zignorował narzucone mu postanowienia konferencji londyńskiej, w której uczestniczyła Francja, Rosja i Wielka Brytania, doszło do wspólnej interwencji i rozbicia floty tureckiej pod Navarino (1827), a następnie do inwazji rosyjskiej, co zmusiło sułtana do ustępstw. Na mocy podpisanego później traktatu Grecja stała się niepodległą monarchią, natomiast trzy inne kraje bałkańskie - Serbia, Wołoszczyzna i Mołdawia - uzyskały autonomię. W latach 30. XIX wieku kwestia wschodnia dotyczyła głównie bliskowschodnich posiadłości Turcji. Władca Egiptu, Muhammad Ali, odebrał Turcji Syrię i zagroził pozycji swego teoretycznego zwierzchnika, jakim był sułtan. Jednak interwencja europejska przywróciła poprzedni układ sił w imperium.