Osłabienie państwa tureckiego

Największe korzyści z osłabienia państwa tureckiego w XVIII wieku odniosły Rosja i Austria. Austria zdobyła Węgry i Transylwanię i zaczęła penetrować Bałkany, natomiast Rosja uzyskała dostęp do Morza Czarnego, dający jej nadzieję na dalszą ekspansję w kierunku Morza Śródziemnego. Szczególnie atrakcyjne pod tym względem wydawały się Bałkany, zamieszkiwane w znacznej części przez ludność słowiańską i prawosławną (głównie Serbowie i Bułgarzy), obrona interesów których mogła stanowić doskonałe wytłumaczenie ingerencji w wewnętrzne sprawy Turcji. Jednak w XIX wieku wypieranie Turków z zajmowanych przez nich terenów przestało być łatwą sprawą. Wszystkie mocarstwa - z Rosją i Austrią włącznie - były niechętne wszelkiego rodzaju ruchom rewolucyjnym i obawiały się całkowitego upadku Imperium Osmańskiego. Wielka Brytania i Francja, które miały swoje własne interesy w tym rejonie, chciały powstrzymać ekspansję Rosji, obawiając się, że wyzwolone narody słowiańskie utworzą państwa, które będą marionetkami w rękach cara.