Wojna w powietrzu

Obydwie strony użyły także po raz pierwszy sił powietrznych. Pierwszy raz w historii ludzkości ludność cywilna została zbombardowana. Wielka Brytania atakowana była z ogromnych sterowców, Zeppelinów, a piloci w swoich dwupłatowych samolotach wikłali się w potyczki „jeden na jeden", często przy użyciu jedynie pistoletu, a nawet cegieł. Jednak niezależnie od postępującej technologii, dowódcy dalej najchętniej polegali na tysiącach żołnierzy posyłanych do ataku na okopy wroga. Wojna na froncie zachodnim przeciągała się. Dowódcy brytyjscy pod kierownictwem marszałka polnego Douglasa Haiga wiązali swoje nadzieje z planowaną dużą ofensywą. A liczba ofiar stale rosła. Wyjątkiem była tu koncepcja, której orędownikiem był Pierwszy Lord Admiralicji, Winston Churchilł. Wierzył on, że zwycięstwo można odnieść przez wyłączenie Turcji z wojny. Jednak ekspedycja brytyjskiej marynarki wojennej, która w 1915 r. udała się na Dardanele, nie zdołała zdobyć stolicy Turcji, Konstantynopolu (teraz Istambuł). Także desanty w okolicach Gallipoli, przeprowadzone przez połączone siły brytyjskie, australijskie i nowozelandzkie, a później francuskie i indyjskie, zostały odparte.